donderdag 21 maart 2019

Silly Walks


De maand april is al een echte lentemaand. En nu ik dit stukje tekst fabriceer schijnt de zon veelbelovend mijn kamer binnen. Ik weet niet hoe dat bij jullie is, maar wanneer de zon schijnt moet ik echt naar buiten! Wellicht een gen vanuit mijn vaderskant.. hij was een groentetuinder en vanuit dat gegeven was ik als kind veel buiten op de grote tuinderij vol kas- en buitenplanten.
Wij aten geen gewone sperciebonen… nee bij ons had groente er altijd een superlatief voegwoord bij.
Mooie rechte wortels of gave princessebonen, een hagelwitte bloemkool en de komkommer heette een Kwamkwammer. Eigen familiehumor kent u vast en zeker ook wel.
Vaak, als mijn vader van zijn tuinderij kwam met de Zündapp(de enige echte goede brommer),had hij achterop de buddysit een kistje verse groenten. Hij reed met één hand... met de andere hield hij het kistje op z’n plaats. Dat kon nog in die tijd...
Als een chique kelner kwam hij dan de keuken binnen... zijn arm met kistje recht omhoog, de andere hand op de rug. Handen zo groot als kolenschoppen, zeiden we in die tijd, aangekoekt door grond en groente.
Soms maakte hij dan een danspasje, voor zover een man van tweemeter-vijf dat kan. Een beetje gekkigheid, waar ik als kind heel veel lol om kon hebben. Later hebben we in de familie de combinatie gemaakt met de grandioze 'Silly Walks' en speelde mijn vader 'John Cleese'.

Nu, inmiddels serieus Tai Chi lessen gevend, denk ik daaraan terug. Ik bereid de meditatieve Tai Chi loopvormen voor. 

In april gaan we die weer opbouwen met de groepen hier in Beilen en in Dwingeloo.
Eerst beginnen we met de aandacht te leiden naar hoe de voet de aarde raakt, we oefenen daarmee de balans om op één been te staan, waarbij het evenwichtsorgaan aangesproken wordt. Daarmee wordt de kennis opgedaan hoe een-punts gerichte aandacht ten gunste van het evenwicht werkt. Vervolgens komen daar de bewegingen van de armen en handen bij. Meditatief lopen is een goede oefening voor de linker en rechterhersenhelft en helpt de brug, die deze twee delen in het hoofd verbindt, beter te gebruiken. Daarnaast is het meditatief wandelen een concentratieoefening die spelenderwijs onze drukke geest kalmeert.
Er zijn veel meditatieve loopjes te leren. Dus... pak je kans en doe mee met onze 'Silly Walks'.
Net zo, maar dan heel anders natuurlijk.


woensdag 20 maart 2019

Blauw Bloed


 Afgelopen weekend zag ik weer eens het programma 'Blauw bloed'. Zo af en toe is er een toevalligheid op de zaterdagavond dat ik een stukje meekrijg van het wel en wee van al het koninklijk bloed. Zo kwam er ook wat informatie voorbij van een Duitse keizer Wilhelm, net na de Grote Oorlog. Er was een ontmoeting met onze toenmalige Koningin Wilhelmina. Details daargelaten. Mijn gedachten legden een bruggetje naar een andere ‘Keizer’ en een oefening die we regelmatig uitvoeren bij het beoefenen van Tai Chi Qi-Gong. Hoe wonderlijk werkt de geest in ons hoofd toch weer...
Het verhaal gaat dat in een ver (Chinees)verleden 'de Gele Keizer' dagelijks een serie oefeningen uitvoerde ten gunste van zijn welbevinden en om de liefde voor zijn volk dieper te ontwikkelen. Zo zijn er o.a.  oefeningen vanuit de Traditionele Chinese Geneeskunde (TCG)  te noemen:  'Worshipping the Temple' (aanbidding van de tempel, het verblijf van de keizer)... en ' het hart opfleuren.'
Nu moet je weten dat met het orgaan 'het hart' ook wel de ‘Keizer' van het lichaam wordt bedoeld. 
In feite zijn alle oefeningen die een relatie hebben met het orgaan van het hart) keizerlijke oefeningen.
Zeer belangrijk dus!
Inmiddels weten we allemaal wel wat de technische functie van het hart inhoudt. Er zijn echter ook andere benaderingen aan te reiken. En dat was wat die Keizer uit China ook deed. Hij deed Qi-Gong oefeningen die specifiek gericht waren op het gebied rondom het hart en de kwaliteit van de emotie van het hart. Waarom eigenlijk...?

Qi(levensenergie) kan beter stromen als alle meridianen (kanalen) zonder blokkades zijn wat natuurlijk super is voor het lichaam, en ja wat voor het lichaam goed is, werkt door op alle niveaus. Wanneer Qi goed door de meridianen naar het hartgebied kan stromen, heeft dat ook weer een betere verbinding met de andere functies in het hele lichaam. 
Zo kun je ook zeggen dat wanneer de ‘Keizer’ (het hart) goed en fris gehuisvest is, hij het volk (lichaam) goed kan besturen. En met deze informatie blijf ik toch niet achter de buis zitten, maar ga ik lekker naar buiten, adem de frisse avondlucht in, kijk naar een prachtige wolkenhemel en beoefen met een warm hart de hart Qi-Gong van 'de Gele Keizer’... Daar heb ik profijt van, en mijn omgeving uiteindelijk ook!









Pinda's als ontbijt


Zit ik vanmorgen voeg naar buiten te kijken. Het is een ochtend vol verwachting... zachte vroege zonnestralen prikken door de haag. Voor het raam in de voortuin heb ik een grote voedertafel gemaakt. Twee tafeltjes, hoog op pootjes, tegen al dat poezengespuis uit de buurt,  met een 2 meter lange eikenhoutenplank er overheen. Opgeleukt met voederhuisje, pindanetjes, mos en pompoendecoratie... een waarlijk pretpaleis voor mussen, roodborst, pimpelmeesjes en koolmezen. Vorig jaar in de echte kou kwam er zelfs een echtpaar bonte spechten op bezoek...
Al mijmerend naar dit ontbijttafereel met vogeltjes die zich luidruchtig vermaken, dwalen mijn gedachten af naar een oefening die een zelfde naam draagt: 'Feeding the babybird'. Onderdeel van de Ziran Qi-Gong en op velerlei wijze uitgevoerd binnen Tai Chi beoefening.
‘Feeding the babybird’ is een basisbeweging. Beginnend vanuit het onderste Dan-Tien, met twee open handen als een kommetje, naar omhoog naar het hartgebied. Voor het hartgebied draai ik beide handen weer om en beweeg ik ze naar beneden.
Het is een scheppende (Yang) en omkerende (Yin) beweging die de energie van het grote energievat (onderste Dan-Tien) omhoog brengt, het hart voedt, om vervolgens dat wat getransformeerd kan worden, weer af te voeren naar de aarde. 
Zo kijkend naar hoe die vogeltjes zich voeden aan de zaden en de pinda's voer ik deze oefening uit. In een aaneengesloten cadans op inademing en uitademing, het opnemen en weer loslaten. 
Op de een of andere manier volgt verbinding met al wat zich voedt, tegoed doet en weer vrijlaat. 



Zee-in-zicht


In de wat grijze bewolkte lucht hoor ik het geluid van overvliegende ganzen... Ik kijk omhoog en zie een vlucht ganzen in V-vorm voorbij trekken. Elke keer als ik ze zie, voel ik blijdschap bij mij omhoog komen. Wat heerlijk toch om zo met elkaar te vliegen, denk ik dan. En even laat ik mij verleiden om vanaf de grond in mijn verbeelding met ze mee te gaan.... hmmmmm naar warmere oorden en mooie vergezichten...
Wat kan zo’n gans een leermeester zijn! Al eerder heb ik intensief kennis gemaakt met dit wezen. Het was tijdens een artist-in-residence periode in 'het Poterhok' in Oosternijkerk, ergens hoog in Friesland dicht tegen het wad. Die gans communiceerde op zijn eigen manier, soms dominant aanwezig, dan weer uit het zicht, gaf hij ruimte. Hij nam wat ‘m toeviel.
In dat grijze wolkendek vliegen ze in V-vlucht gezamenlijk naar een andere plek. De buitenste twee ganzen maken het meeste geluid: Gak-Gak, Gak-Gak....en vervolgens wisselen zij van plaats...maar wat vertellen ze met dat gegak?
Ik denk aan een Tai Chi vorm die dezelfde naam draagt: 'De vliegende gans'. We hebben deze vorm al eens beoefend in de Shibashi reeks. Deze vorm versterkt  o.a. de milt en de nierfunctie. Ik ga deze zeker weer eens uitgebreid toelichten in een van de volgende Qi-Gong lessen. Het zijn oefeningen waarin een vliegbeweging ligt besloten. Dat geeft gevoelens van ruimte, van vrijheid... Dat hebben we allemaal nodig, daar worden we blij van!

Blij zijn deze ganzen in V-vorm ook. Er wordt gegakt naar elkaar in termen van ' het gaat goed hè, poehey...,we gaan lekker zeg...,mooie vleugelslag heb je..., je kunt het lang volhouden zo hè...'. Kortom, er worden motiverende positieve geluiden uitgewisseld. Deze gave is bij de ene mens meer aanwezig dan bij de ander. Het is ook een talent en dat kan iedereen ontwikkelen. Die ganzen doen ‘t daar boven in hun V-vlucht... De kunst is nu om deze gave in ons zelf te ontdekken en te delen met anderen... 'je doet het goed…, wat leuk..., je ziet er goed uit…, je kunt het…, knap hoor.

Bovenstaande kun je ook terugvinden in het boekje van Gung Ho; van K. Blanchard | S. Bowles. isbn
978 90 4700 024 2. Persoonlijke betrokkenheid van medewerkers is in elk bedrijf onbetaalbaar. De drie eenvoudige principes van Gung Ho – de spirit van de eekhoorn, de werkwijze van de bever en de gave van de gans – zijn voor iedereen toepasbaar.